عدم تعادل بدن چیست ؟

برخی از مواقع برای شما پیش آمده است که تعادل خود را از دست می دهید و نمی توانید ثابت بایستید و یا راه بروید ، گاهی به دلیل ایجاد سرگیجه دچار این مشکل می شوید ؛ اما از دست دادن تعادل اغلب به دلیل وجود مشکل در سیگنال هایی که گوش به مغز می فرستد ، رخ می دهد . اینها معمولاً حس تعادل و آگاهی فضایی ما را کنترل می کنند . با این حال ، اگر فردی به حالتی مبتلا باشد که مغز یا گوش داخلی را تحت تأثیر قرار دهد ، ممکن است دچار از دست دادن تعادل ، احساس چرخش ، عدم ثبات ، سبکی سر یا سرگیجه نیز شود . در برخی از مواقع از دست دادن تعادل می تواند به دلایل مختلفی از جمله عفونت گوش ، آسیب به سر ، دارو و اختلالات عصبی رخ دهد. در این بخش از مقاله نولانو با ما همراه باشید تا با علائم و نحوه درمان این بیماری بیشتر آشنا شوید .

 

عدم تعادل بدن

 

علائم عدم تعادل بدن

یکی از علائم و نشانه های عدم تعادل بدن ، احساس حرکت و سبکی در سر است . در واقع افرادی که به این بیماری مبتلا شده اند و از دست دادن تعادل خود را تجربه می کنند ممکن است هنگام ایستادن احساس کنند که در حال حرکت هستند . آنها همچنین ممکن است در پاهای خود احساس ناپایداری کنند یا احساس کنند که محیط اطراف آنها در حال چرخش است . آنها ممکن است احساس گیجی یا سردرگمی کنند و این می تواند باعث شود که مردم احساس خود را نسبت به مکان خود از دست بدهند .

علائم و نشانه های مشکلات تعادل عبارتند از:

  • حس حرکت یا چرخش (سرگیجه)
  • احساس ضعف یا سبکی سر (پیش سنکوپ)
  • از دست دادن تعادل یا عدم ثبات
  • سقوط یا احساس اینکه ممکن است سقوط کنید .
  • احساس شناور یا سرگیجه
  • تغییرات بینایی ، مانند تاری دید

 

 

عدم تعادل بدن

 

علل عدم تعادل بدن

علل و عوامل بسیاری ممکن است در ایجاد عدم تعادل بدن و از دست دادن ان نقش داشته باشد که عبارتند از :

– لابیرنتیت

یکی از عواملی که باعث از دست دادن تعال بدن می شود ، لابیرنتیت است که ممکن است باعث سرگیجه ، حالت تهوع و از دست دادن تعادل شود . لابیرنتیت عفونت گوش داخلی یا لابیرنت است که هزارتوی یا سیستم دهلیزی ، ساختار گوش داخلی است که به افراد در حفظ تعادل کمک می کند. اگر هزارتوی آلوده یا ملتهب شود ، می تواند تعادل را از دست داده و شنوایی را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین ممکن است افراد دچار سرگیجه و حالت تهوع شوند. افراد ممکن است پس از ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی ، مانند آنفلوانزا ، دچار لابیرنتیت شوند .

 

– بیماری منیر

بیماری منیر گوش داخلی را تحت تأثیر قرار می دهد. مایعات در گوش داخلی جمع می شوند و رسیدن سیگنال ها به مغز را دشوار می کند. این اختلال بر توانایی تعادل و شنیدن فرد تأثیر می گذارد. اگر افراد به بیماری منیر مبتلا باشد ، ممکن است احساس سرگیجه کرده و حس می کنند در گوششان زنگ می زنند.

علت بیماری منیر هنوز نامشخص است ، اما کارشناسان فکر می کنند این ممکن است به موارد زیر مربوط شود :

  • ژنتیک
  • عفونت های ویروسی
  • شرایط خود ایمنی
  • رگهای خونی منقبض شده

– سرگیجه

سرگیجه علامت بیماری های مختلف است و اغلب همراه با از دست دادن تعادل است. سرگیجه دو نوع اصلی دارد :

  • سرگیجه محیطی : این اغلب در نتیجه یک بیماری موثر بر گوش داخلی مانند عفونت گوش داخلی یا بیماری منیر ظاهر می شود.
  • سرگیجه مرکزی : سرگیجه مرکزی کمتر شایع است و می تواند در نتیجه یک اختلال عصبی مانند سکته مغزی یا مولتیپل اسکلروزیس باشد.

– سرگیجه وضعیتی حمله های خوشخیم

افرادی که دچار سرگیجه موضعی پاروکسیسم (BPPV) یا سرگیجه موضعی هستند ، هنگامی که سر خود را به روشی خاص برگردانند ، احساس چرخش می کنند.

BPPV زمانی اتفاق می افتد که بلورهای کربنات کلسیم در گوش شل شده و به داخل کانال های نیم دایره گوش داخلی حرکت می کنند. کانالهای نیم دایره از مایع برای احساس حرکت سر استفاده می کنند. بلورهای سست مانع حرکت مایع می شوند و گوش داخلی شروع به ارسال سیگنال های نادرست به مغز در مورد موقعیت سر می کند که باعث سرگیجه می شود . BPPV می تواند افراد مسن و افرادی که از ناحیه سر آسیب دیده اند را تحت تأثیر قرار دهد.

 

– سبکی سر

فرد مبتلا به سبکی سر ممکن است احساس کند که در حال غش و از دست دادن تعادل خود است. احساس سبکی سر را پرینسکوپ نیز می نامند. ممکن است افراد احساس کنند که قصد غش دارند اما هوشیاری خود را از دست نمی دهند. پرینسکوپ می تواند به علل زیادی ، از جمله یک رویداد استرس زا تا فشار خون پایین ، رخ دهد . اگر افرادی به طور منظم و بدون دلیل مشخص دچار سبکی سر می شوند ، ممکن است بخواهند درمورد تشخیص موضوع اصلی با پزشک صحبت کنند.

 

– مصرف برخی دارو

بعضی از داروها ممکن است با تأثیر بر گوش داخلی یا بینایی ، احساس سبکی سر در افراد یا ایجاد خواب آلودگی باعث از بین رفتن تعادل شود.

داروهایی که ممکن است باعث ایجاد تعادل شوند عبارتند از:

  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد اضطراب
  • کسانی که برای فشار خون و بیماری های قلبی هستند .
  • کسانی که دیابت دارند  .
  • انواع آرامبخش ها

 

– نورونیت دهلیزی

نورونیت دهلیزی نیز نوعی عفونت گوش داخلی است که می تواند باعث سرگیجه و از دست دادن تعادل شود . این می تواند هنگامی اتفاق بیفتد که عصب دهلیزی گوش داخلی به دلیل ویروسی مانند آنفولانزا آلوده یا ملتهب شود و منجر به از دست دادن تعادل بدن شود .

 

– فیستول Perilymph

فیستول Perilymph وضعیتی است که در آن یک سوراخ کوچک بین گوش داخلی و گوش میانی اجازه می دهد مایعات به گوش میانی نشت کند. فیستول می تواند به دلیل آسیب دیدگی سر ، عفونت های مزمن گوش یا تغییرات شدید فشار هوا ایجاد شود. افراد ممکن است بویژه با حرکت ناپایدار ، گیج یا حالت تهوع داشته باشند.

 

– سندرم Mal de Debarquement

اگر شخصی مدت طولانی سوار قایق شده یا روی تردمیل بدود ، ممکن است به سندرم ( Mal de Debarquement  MdDS ) مبتلا شود. در MdDS ، افراد حتی اگر روی سطح متحرک نباشند ، احساس حرکت یا تاب خوردن را تجربه می کنند. همچنین ممکن است احساس خواب آلودگی کنند و تمرکز کردن برای انجام فعالیت ها سخت و دشوار باشد . MdDS معمولاً اندکی پس از بازگشت فرد به زمین بی نقص از بین می رود ، اما علائم ممکن است گاهی بیشتر طول بکشد .

 

– نوروم صوتی

نوروم آکوستیک یا شوانوم دهلیزی ، یک تومور غیرسرطانی است که بر روی اعصاب گوش داخلی فشار می آورد و بر تعادل و شنوایی تأثیر می گذارد. نوروم آکوستیک می تواند افراد را ناپایدار یا گیج کند و منجر به کاهش شنوایی یا زنگ زدن در گوش شود.

 

– سکته

اگر فردی بهمراه علائم زیر دچار تعادل و هماهنگی شود ، ممکن است نشانه استوک باشد.

اگر شما دچار سکته مغزی شده اید باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید ، علائم شامل :

  • بی حسی در یک طرف بدن
  • بروز ناگهانی مشکلات بینایی
  • سردرد شدید
  • ضعف در صورت ، بازوها یا پاها
  • حالت تهوع یا استفراغ
  • گیجی
  • در صحبت کردن یا درک دیگران با مشکل مواجه می شوید .

 

عدم تعادل بدن

 

نحوه تشخیص عدم تعادل بدن

اگر پند روزی است که به از دست دادن تعادل بدن دچار شده اید بهتر است برای تشخیص دقیق بیماری خود به متحصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید . پزشک در ابتدا با معاینه گوش ها و سوال درباره علائمی که دارید و تجربه کرده اید به تشخیص بیماری می پردازد .

در طول تشخیص ، ممکن است لازم باشد افراد آزمایشات مختلفی انجام دهند ، از جمله :

  • آزمایش خون
  • تست شنوایی
  • آزمایشاتی که حرکت عضلات چشم را اندازه گیری می کنند .
  • آزمایشاتی که فعالیت مغز را اندازه گیری می کنند .
  • ارزیابی وضعیت و تعادل هنگام ایستادن روی یک سطح متحرک
  • نشستن روی صندلی چرخان و اندازه گیری حرکات چشم
  • دمیدن هوای گرم و خنک به مجرای گوش برای کنترل پاسخ
  • اتصال الکترودها به گردن برای مشاهده نحوه واکنش عضلات

 

عدم تعادل بدن

 

نحوه درمان عدم تعادل بدن

پس از تشخیص دقیق بیماری و اینکه بدن شما دچار عدم تعادل شده است ، مرحله بعدی درمان است که نوع درمان به علت ایجاد عدم تعادل شما بستگی دارد .

درمان شما ممکن است شامل یکی از موارد زیر باشد :

  • تعادل تمرینات بازآموزی (توانبخشی دهلیزی) : درمانگرانی که در زمینه مشکلات تعادل آموزش دیده اند ، یک برنامه سفارشی از آموزش مجدد تعادل و تمرینات را طراحی می کنند. درمان می تواند به شما در جبران عدم تعادل ، سازگاری با تعادل کمتر و حفظ فعالیت بدنی کمک کند. برای جلوگیری از زمین خوردن ، ممکن است درمانگر یک پیشنهادی برای تعادل بدن مانند عصا و راه هایی برای کاهش خطر سقوط در خانه به شما توصیه کند .
  • روش های موقعیت یابی : اگر BPPV دارید ، یک درمانگر ممکن است روشی را انجام دهد (تغییر مکان کانال) که ذرات را از گوش داخلی شما پاک می کند و آنها را در منطقه دیگری از گوش شما قرار می دهد. این روش شامل مانور دادن موقعیت سر شماست.
  • رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی : اگر به بیماری منیر یا میگرن مبتلا هستید ، اغلب تغییرات غذایی پیشنهاد می شود که می تواند علائم را تسکین دهد. ممکن است لازم باشد مصرف نمک را محدود کنید و از عوامل دیگر رژیم غذایی مانند کافئین ، الکل و برخی مواد خاص خودداری کنید. اگر دچار افت فشار خون وضعیتی هستید ، ممکن است نیاز به نوشیدن مایعات بیشتر یا پوشیدن جوراب های فشاری داشته باشید.
  • داروها : اگر سرگیجه شدید داشته باشید که مدت های زیادی طول بکشد ، ممکن است داروهایی برای شما تجویز شود که می توانند سرگیجه و استفراغ را کنترل و کاهش دهد .
  • عمل جراحی : اگر به بیماری منیر یا نوروم آکوستیک مبتلا هستید ، تیم درمانی شما ممکن است جراحی را به شما توصیه کند . رادیو جراحی استریوتاکتیک ممکن است یک گزینه برای برخی از افراد مبتلا به نوروم صوتی باشد . این روش به صورت دقیق اشعه را به تومور شما می رساند و نیازی به برش ندارد .